ทัศนศึกษา
29 พฤษจิกายน 2550
การไปทัศนศึกษา ตามความคิดเห็นของข้าพเจ้าแล้วมันคือการหาความรู้นอกห้องเรียน โดยมากทุกโรงเรียนมักจะมีปีหนึ่งอย่างน้อยหนึ่งครั้ง แต่ถามเถอะไปแล้วไปหาความรู้จริงหรอ
ส่วนใหญ่แล้วไปถึงความสนุกคึกคะนองจะครอบงำ มากกว่าการจดจำรายละเอียดองค์ความรู้จากที่เหล่านั้น แน่นอนว่ามันไม่ผิดเพราะคุณครูก็กระชากวัยยิ่งกว่าเด็กนักเรียนเสียอีก แม้จะมีการสั่งงานเข้มงวดเพียงใด สุดท้ายก็ไม่มีใครทำอยู่ดี และคนส่งงานก็จะลืมไปด้วยเช่นกัน
สำหรับข้าพเจ้าการไปทัศนศึกษา ทำให้ข้าพเจ้ามีความรู้เพิ่มขึ้นหลายอย่างรวมทั้งบางสิ่งที่ไม่ใช่ความรู้ แต่ก่อนจะกล่าวถึงหลายละเอียดที่ได้มาจะบอกก่อนว่าวันนี้ไปวัดมาสี่แห่งที่อยุธยา ส่วนชื่อนั้นจำไม่ได้แล้ว
สิ่งแรกที่ข้าพเจ้าได้รับนั้นเป็นสิ่งที่ได้จากบนรถ ข้าพเจ้าเฝ้าสังเกตุดูเพื่อนฝูงของข้าพเจ้า ตลกบ้าง เล่นบ้าง นอนบ้าง ข้าพเจ้าได้เห็นนิสัยความคิดจิตใจของเพื่อนๆ บ้างคนคาดเดาได้ถูกต้อง แต่บางคนก็คาดเดาผิด และบางคนยังคาดเดาไม่ได้เลย นอกจากนี้การถูกจับอยู่บนที่แคบบนรถบัสกับคน 50 คน มันทำให้บางคนที่ไม่สนิทกันกันรู้จักกันมากขึ้น และกลับกันมันทำให้รู้ว่าบางคนไม่เป็นที่ต้องการของใครหรือของพวกเรา
สิ่งที่สองนั่นได้จากการพักทานอาหาร กลางวัน เพราะทำให้ข้าพเจ้าลึกซึ้งกับคำว่า “อาหารของทางโรงเรียน” ซึ่งจัดเตรียมให้นักเรียนคนละกล่อง ( แม้ว่าบางคนได้มากกว่าหนึ่งกล่อง ) มันช่างแข็งแกร่งทนทานและยากต่อการกัดกินยิ่งนัก ลองนึกดูว่าถ้าคุณหิวแต่อาหารก็ต่อสู้กับการใช้ช้อนเจาะและกัดของคุณดูสิ มันน่าโมโหมากเลยนะ “แม่ครัวของทางโรงเรียน”
สิ่งที่สามที่ได้จากการเดินถ่ายรูปตามวัดที่ไป ซึ่งล้วนเป็นวัดที่มีอายุหลายร้อยปี นั่นคือข้าพเจ้าเป็นคนที่ชื่นชอบผลงานแบบปักเจกบุคคลมากกว่าผลงานทางสังคม ข้าพเจ้าไม่ได้ตื่นตาตื่นใจกับซากที่เคยรุ่งเรืองในอดีต ถ้าหากมันได้รับการบูรณะและอยู่ในสภาพสมบูรณ์ ข้าพเจ้าอาจตรึงใจอยู่บ้าง มันแสดงถึงภูมิปัญญาของสังคมสมัยก่อน แต่มันไม่ได้น่าชื่นชมเลยเมื่อถูกมองจากสังคมสมัยใหม่ สิ่งเหล่านี้บอกเรื่องราวในอดีต แต่ไม่ได้แสดงถึงอัจฉริยภาพของบุคคล ทำให้เราไม่สามารถรับรู้ถึงอัจฉริยภาพของบุคคลในยุคนั้นได้เลย มันบอกว่าคนสมัยก่อนทำอะไรได้ แต่ไม่ได้บอกว่าคนๆหนึ่งทำอะไรได้
สิ่งที่สาม คือ บรรยากาศทรงพลังกว่าที่คิด ในบรรยากาศที่ผ่อนคลายได้รับความสนุกสนานมาเต็มที่แล้ว ทำให้เกิดความคึกคะนองแล้วมันในอารมณ์ จากการเปรยว่าวันรุ่งขึ้นน่าจะหยุดเรียนกลายเป็นเป็นการผลักดันให้เกิดการหยุดเรียนทั้งห้อง ซึ่งเป็นเรื่องที่เคยแค่เกือบจะเกิดขึ้นแต่ไม่มีทางเกิดขึ้น กลับเกิดขึ้นได้อย่างง่ายดาย
เอาล่ะจบแล้วสำหรับการทัศนศึกษา รอคิดว่าจะเขียนเรื่องไรใหม่ได้แล้วเจอกัน ตอนนี้ฟังเพลงจากภาพยนตร์รักแห่งสยามอยู่ อ้อรู้แล้วต่อไปเขียนเรื่องอะไร รักแห่งสยาม ตอนนี้ชอบมาก